Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Świdnickiej
Portal „Adalbertus” | Seminarium Duchowne | Diecezja Świdnicka
Seminarium > O seminarium > Struktura seminarium

Drukuj stronę Wyślij link znajomemu

Struktura seminarium

Biskup Diecezjalny mianuje spośród kapłanów diecezjalnych posiadających odpowiednią wiedzę i talent pedagogiczny przełożonych i członków zarządu Seminarium, którym powierza zadania przygotowania przyszłych kapłanów.

W skład zarządu wchodzą: Rektor, Wicerektor, Prefekci, Ojcowie Duchowni i Dyrektor Administracyjny, Dyrektor Biblioteki oraz Pełnomocnik Rektora ds. Naukowych. 

Rada Moderatorów

Przełożonymi Seminarium stanowiącymi Radę Moderatorów Seminarium w sposób bezpośredni są: Rektor, Wicerektor, Prefekci, Ojcowie Duchowni i Dyrektor Administracyjny.

Alumni

Do Seminarium Duchownego mogą być przyjęci tylko ci, którzy pragną szczerze poświęcić się posłudze kapłańskiej i dają wyraźne znaki swego powołania przez umiłowanie modlitwy, liturgii, postawę apostolską i nienaganne życie religijno-moralne oraz wystarczające zdolności umysłowe, zweryfikowane ukończeniem pełnego wykształcenia średniego (świadectwo maturalne), a także posiadają dyspozycje osobowe do życia we wspólnocie duszpasterskiej. Kandydaci do Seminarium powinni wykazać się dobrym zdrowiem tak fizycznym, jak i psychicznym, potwierdzonym odpowiednim zaświadczeniem lekarskim. Powinni oni być wolni od wszelkiego rodzaju uzależnień: alkohol, nikotyna, narkotyki, itp.  Kandydaci do Seminarium zobowiązani są także do zdania egzaminu wstępnego.

Siostry zakonne

W seminarium świdnickim posługują siostry jadwiżanki, które towarzyszą alumnom i przełożonym swoją życzliwą służbą porządkową, organizacyjną i modlitewną.

Pracownicy świeccy

Seminarium współtworzą również osoby świeckie, pracujące w kuchni, dziekanacie, księgowości, bibliotece, na furcie i w agendach gospodarczych. Dzięki ich obecności wspólnota seminaryjna może we właściwy sposób realizować swoje działania statutowe.

Regulamin

Seminarium, podobnie jak każda dobrze zorganizowana społeczność, potrzebuje ustalenia przepisów szczegółowych, które mają zapewnić porządek w życiu wspólnoty seminaryjnej i ułatwić kształtowanie osobowości kapłańskiej. Według adhortacji o formacji kapłańskiej „treść i formy pracy wychowawczej seminarium winny być dokładnie zaprogramowane: seminarium musi mieć program życia, charakteryzujący się zarówno organiczną jednością, jak i zgodnością z jedynym celem jego istnienia - przygotowaniem przyszłych kapłanów” (PDV 61).

Posłuszeństwo tym przepisom jest znakiem miłości do Chrystusa i Kościoła, jak też wyrazem odpowiedzialnej troski każdego z alumnów o właściwą atmosferę, jaka winna panować w Seminarium a także sprawdzianem osobistego zdyscyplinowania i dojrzałej ascezy, tak koniecznych dla życia kapłańskiego.